De vrije man

Leg je ergens op toe. Zolang niet duidelijk is wat je precies wil, blijven de dingen waar je tegenaan loopt betekenisloos en vaag. De kans op positieve emoties en succesbeleving is dan navenant miniem. Als je weloverwogen een doel voor jezelf identificeert, verandert het karakter van je ervaringen. Of ze nu in de weg staan, of lijken te helpen; in het licht van je ideaal is het helder hoe om te gaan met je dagelijkse belevenissen en de zaken in de buitenwereld.

"Wás het maar zo simpel, dat er slechte mensen waren, ergens, geniepig kwaad zaaiend; en was het alléén maar nodig om ze te scheiden van de rest van ons en ze te vernietigen. Maar de lijn die goed en kwaad verdeelt snijdt door het hart van elk mens, en wie is er bereid om een deel van z’n eigen hart te vernietigen?" Alexander Solzhenitsyn

Stel je plant een brandnetel. Dan plant je eigenlijk niet één netel. De plant draagt zaad en vermenigvuldigt zich. Dat is natuur. Het brandnetelveldje dat volgt heb jij in werking gezet. Het resultaat kan je niet ontgaan.

De paus met een TED-talk! Niet alleen een parel van een aansprekende praat, maar ook het juiste distributiekanaal kiezen. Want TED is al jaren een hot en krachtig medium voor “ ideas worth spreading ” onder de moderne mens. De kerkvader heeft de zaakjes goed op orde, dat geeft de burger moed. Vooral het eerste idee dat de sympathieke man aansnijdt zette op een constructieve manier aan het denken: wat is er, zonder relatie met elk ander, over van 'jou'?  Je kunt de ondertiteling instellen op "Nederlands" via de setting-knop, naast de cc-knop.

Genoeg is genoeg. Een voortreffelijk, zeldzaam diep cliché. Met oude vriend Lex broedde ik begin deze eeuw uren en dagen op hoe ze eruit zou kunnen of moeten zien: " de Economie van het Genoeg ". Een spannende hint in de goede(?) richting vandaag op nu-punt-en-el. Over waar het begint. De prof. aan het woord? Tilburg University. Producing sensible minds… http://www.nu.nl/geldzaken/4806213/hoeveel-geld-genoeg-is-moet-zelf-beantwoorden.html

You will not be punished for your anger You will be punished by your anger Boedha

Let yourself be open and life will be easier.  A spoon of salt in a glass of water makes the water undrinkable.  A spoon of salt in a lake is almost unnoticed. Boedha

Ideeën en gedachten gaan dagelijks in grote getale door ‘het hoofd’, zonder dat er altijd structuur of helderheid in te bekennen is. Verwarrend! Spraak is een middel om orde aan te brengen in het geheel. Niet alleen naar de buitenwereld toe maak je duidelijk hoe je over dingen denkt. Met woorden, gesproken of geschreven, articuleer je ook naar jezelf toe wat er ‘van binnen’ eigenlijk gaande is; het mes snijdt aan twee kanten.

De rivieren rondom Hualien zijn pristien. Vandaag met een groep jongens en meiden uit de Filipijnen:

Dit leven draagt wat droeve feiten in zich Ze zijn onontkoombaar Wie er ook samenkomen, eens zullen ze scheiden Wát we ook vergaren, het zal verdwijnen Wát we ook opbouwen, vroeg of laat valt het uit elkaar Wie geboren wordt, gaat ook dood En toch zijn we druk met lekker eten,  geld, leuke kleren en een goede reputatie. “Wat negatief! Stoor ons toch niet in ons feestgedruis!” Als kinderen die zandkastelen bouwen op het strand En verbouwereerd in tranen achterblijven Schoppend en tierend naar het water A ls het getij doet wat ze nog nooit heeft kunnen laten En zand brengt voor nieuwe kastelen Wat blijft na grondige reflectie Verzoening met vergankelijkheid en dood Is de basis voor geluk Is het waard om voor te leven

Je merkt het raam pas op als er vuil op zit. Dan wrijf je wat. Maar slecht gezeemde ramen zijn een grotere doorn in het oog dan ongezeemde ramen. Smerigheid blijft nooit uit echter, en lang ongewassen schiet het raam haar doel voorbij. Zodra je met ramen zit, rest er geen bevredigende keuze anders dan te leren zemen, en daarin tot aan onbevlekt zicht continue te verbeteren.

Niet in afzondering, maar onderling afhankelijk ontstaan jij en ik, een object, een gebeurtenis; alles . Het zet te denken over de invloed die je uitoefent met je woorden, ideeën, handelingen.  Een fraai gedichtje over dit centrale begrip in het boeddhisme: You Are Me  You are me and I am you.  It is obvious that we inter-are.  You cultivate the flower in  yourself so that I will be beautiful.  I transform the garbage in myself so  that you do not have to suffer.  I support you you support me.  I am here to bring you peace  you are here to bring me joy. (Thich Nhat Hanh)

Het had van alles kunnen zijn. Het had ijskoud kunnen zijn, het had halfzijdige verlamming kunnen zijn, het had onenigheid kunnen zijn, of herrie. Het had een knellende schoen kunnen zijn, verbroken relatie, een verloren klant. De mogelijkheden die een dag, een mens, een moment, in zich draagt, zijn onvoorstelbaar divers en talrijk. Maar hoe weet je de afwezigheid van een belemmering? Je kunt het niet aanwezig zijn van iets, niet waarnemen. Ons systeem werkt niet in termen van ‘nee’, ‘niet’ of ‘geen’; het heeft geen mogelijkheid een ontkenning of schaarste te meten. Het functioneert op basis van wat is. Dus hoe waardeer ik m’n gezondheid? Hoe merk ik de balans van de samenleving waarin ik nu leef? Hoe wordt de waarde van vrede zichtbaar? Hoe geniet ik van stilte? Hoe kan ik dát zien wat er al is vóórdat de pleuris uitbreekt? Hier is een voorstel: Door nu, op het moment dat ze je nog niet overvallen hebben, contact te maken met die mogelijke beknellingen, ongemakken en grenze...

Vorige week overleed Robert Pirsig, vooral bekend als auteur van het invloedrijke boek “Zen en de Kunst van het Motoronderhoud”. Het in 1974 gepubliceerde verslag van een tocht per motor door de Verenigde Staten, dat volgens Pirsig zelf feitelijk weinig van doen heeft met Zen Boeddhisme danwel het onderhoud van motorfietsen, schijnt geheel in de toenmalige hippietijdgeest een oosters getint licht op de oneindige tegenstellingen waaraan een mens zich op de tast naar morgen ontegenzeggelijk stoot.

Recht op compensatie, recht op verlof, op molestatie-tweets, recht op groen haar en excuses, op beveiliging, recht op zus en recht op zo. Het hele ‘rights’ domein is uitentreuren geprobeerd. Rechten zijn belangrijk, maar tevens kant van een medaille. Het eenzijdige debat lijkt het beste achter zich te hebben. En dat werd tijd. Kunnen we het ook weer eens hebben over wat ons te doen staat. Jordan Peterson articuleert waarom, en duidt de weg (in deze vrij vertaalde quote) op heldere wijze:  “Je kunt een maker zijn van positieve zaken, of je kunt een maker zijn van negatieve zaken, of je kunt een maker zijn die wegloopt voor verantwoordelijkheid, maar in alle drie de situaties neem je deel aan het proces dat chaos en dreiging omzet in orde en harmonie (en andersom), en daar is geen ontkomen aan.”

"Een psycholoog liep door de zaal, het aanwezige publiek onderwijzend over stress management. Ze hief een glas water omhoog, en iedereen verwachtte de ‘half vol - half leeg vraag'. In plaats daarvan vroeg ze, met een glimlach op het gezicht: 'Hoe zwaar is het glas water?' De antwoorden varieerden van twee tot vijf ons. Ze reageerde: 'Het absolute gewicht doet er niet toe. Het hangt ervan af hoe lang ik het glas vasthoud. Als ik het een minuut vasthoud, is het geen probleem. Als ik het een uur vasthoud, heb ik pijn in m’n arm. Als ik het een dag vasthoud, voelt m’n arm lam en gevoelloos. In geen van de gevallen verandert het gewicht van het glas, maar hoe langer ik het vasthoud, hoe zwaarder het wordt.' Ze ging verder. 'De stress en zorgen in je leven zijn als het glas water. Denk er een tijdje aan, en er gebeurt weinig. Denk er wat langer aan, en ze beginnen pijn te doen. En als je er de hele dag aan denkt, voel je je verlamd, en tot niets in staat. Het i...

De Taroko kloof gisteren om een uur of acht 's morgens. Met menig gast ben ik de afgelopen drie jaar door dit toneel van teder geweld gegaan. Wennen? De Liwu rivier heeft zich millennium in millennium uit onverstoord een sleuf gebaand door de marmeren massa. Tijdens de sterkste tyfoons stijgt het waterpeil hier in deze smalle doorgang tot aan de weg. 

Om het nodige comfort en vertier in ons bestaan te pompen is vermogen nodig. Knaken op de bank (of, nu met zero rente: weer als vanouds in de sok) om je spullen te kopen, onderhouden en vervangen, je (kinderen hun) hobby’s en stedentrips te betalen, en aangesloten te blijven op de entertainmenttoevoer middels allerlei abonnementen. Ok, aan de power om die dingen om zich heen te verzamelen hebben de meesten van ons tegenwoordig nauwelijks nog gebrek. We kunnen onszelf dusdanig vrijkopen dat er in onze kringen weinig of geen mensen zijn die niet tenminste één keer per jaar op vakantie kunnen, en dat is geweldig.

Bruiloft van 'leer' vandaag, oftewel drie jaar in de echt verbonden met Hsiang Wei. Rijkelijk lang heb ik voordien gerollebold met de kwestie van het huwelijk. En uit die stoeipartij kwam een helder en stevig antwoord tevoorschijn. Een relatie zo boordevol potentie als die tussen twee geliefden is intens en kwetsbaar, en verdient alle support; is er een grotere steun en veilige ruimte dan (in) de onvoorwaardelijke toezegging? Beter dan dit fanatieke pleidooi had ik het niet kunnen verwoorden: 

Eerst is er nog niks. Dan check je drie, vier dagen achter elkaar Nu.nl tijdens het ontbijt. In no-time is het vaste prik, een onderdeel van je dagelijkse gewoonte. Het hoort bij je. Net als die kop thee om drie uur, die wandeling op dinsdagavond, en tanden poetsen.